همانطور که همه ما می‌دانیم، موادی مانند اسفنج، پلاستیک فومی، لاستیک و چوب اغلب به عنوان مواد ضربه‌گیر و ضد برخورد در زندگی واقعی انتخاب می‌شوند. به عنوان یکی از مواد فلزی متخلخل، مزایای جذب انرژی و بافر آن چیست؟

به عبارت ساده، هر ماده جاذب و بافر انرژی، حداکثر مقدار پیک تحمل بار خود را دارد. پس از اینکه واحد سطح از فشار خاصی فراتر رود، اثر جذب و بافر انرژی از بین می‌رود. بنابراین، اسفنج‌ها، پلاستیک‌های فومی، لاستیک، آلومینیوم فومی و غیره. محدوده فشار در حال حاضر بهترین و پرکاربردترین ماده بافر جاذب انرژی است.

فوم آلومینیوم به عنوان یک ماده فلزی فوق سبک که می‌تواند روی آب شناور بماند، چگالی 0.2-0.4 گرم بر سانتی‌متر مکعب دارد که حدود 1/30 چگالی فولاد است. با این حال، سختی خمشی آن 1.5 برابر فولاد است. تحت وزن یکسان، مقاومت فشاری آن 5 برابر فولاد است. در عین حال، عملکرد میرایی آلومینیوم فومی 5 تا 10 برابر فلز است و آلومینیوم فومی با تخلخل بیش از 80٪ می‌تواند 20 ژول بر سانتی‌متر مکعب انرژی را هنگام تغییر شکل 50٪ جذب کند که ایده‌آل‌ترین ماده جاذب ضربه است.