در میان مواد مختلفی که در زمینه مهندسی استفاده می‌شوند، مواد فلزی به دلیل خواص عالی خود در جنبه‌های مختلف مانند مکانیک و فرآیندها، به تدریج به مواد ساختاری و عملکردی مهمی تبدیل می‌شوند. برای مواد معمولی، سوراخ‌ها عموماً به عنوان نقص‌های ساختاری در نظر گرفته می‌شوند و اغلب به مرکز تشکیل و گسترش ترک تبدیل می‌شوند و اثرات نامطلوب یا حتی مخربی بر خواص ماده می‌گذارند. با این حال، هنگامی که تعداد سوراخ‌ها در یک ماده تا حد مشخصی افزایش می‌یابد و به طور منظم توزیع می‌شود، وجود این سوراخ‌ها باعث می‌شود ماده دارای خواص ویژه‌ای شود و در نتیجه دسته جدیدی از مواد تشکیل شود که مواد متخلخل نامیده می‌شوند. مواد متخلخل مصنوعی فعلی شامل پلاستیک‌های متخلخل، سرامیک‌های متخلخل، فلزات متخلخل و غیره هستند. به طور کلی اعتقاد بر این است که وقتی تخلخل مواد متخلخل 40٪ 98٪ باشد، می‌توان آنها را مواد فومی نامید. فلز فوم شاخه‌ای از مواد فومی است و ساختار آن دارای ویژگی‌های زیر است: اندازه منافذ بزرگتر، تخلخل بالاتر، وزن مخصوص سبک‌تر، مساحت سطح ویژه بزرگتر و جزء اصلی اسکلت مش فلزی است.

فوم آلومینیوم یک فلز فوم پرکاربرد است که از اسکلت و منافذ آلومینیومی تشکیل شده است و یک ماده کاربردی جدید است که در دهه‌های اخیر توسعه یافته است. به عنوان یک ماده ساختاری، دارای ویژگی‌های وزن سبک و استحکام ویژه بالا است: به عنوان یک ماده کاربردی، دارای خواص فیزیکی مختلفی مانند متخلخل، میرایی ارتعاش، جذب صدا، اتلاف گرما، جذب انرژی ضربه و محافظ الکترومغناطیسی است.
اگرچه دامنه کاربرد مواد فوم آلومینیومی گسترده است، اما عمدتاً بر کاربرد خواص عملکردی آن تمرکز می‌شود و توجه به خواص عملکردی فوم آلومینیومی اغلب به قیمت از دست دادن خواص مکانیکی آن تمام می‌شود. چگونگی بهره‌گیری از خواص عملکردی فوم آلومینیومی و حفظ ساختار خواص مکانیکی خوب، یک جهت تحقیقاتی محبوب بوده است. راه‌حل رایج فعلی، استفاده از فوم آلومینیومی - مواد کامپوزیت فولادی - مانند فوم آلومینیومی "ساندویچی" است که در آن استحکام فلز برای لایه سطحی و فوم آلومینیومی برای لایه مرکزی ساختار ساندویچ پنل در نظر گرفته شده است. روش اصلی ساخت ساندویچ پنل‌های فوم آلومینیومی و کامپوزیت پنل‌ها شامل اتصال و جوشکاری است.